Waarom “waterbestendig” niet voldoende is: de waarheid over badkamerverwarmers Badkamers zijn in feite de slechtste plek om elektronische apparaten neer te zetten. Er is veel stoom, er komt direct water op het apparaat terecht, en deze warmers kunnen in een paar seconden van ijskoud naar extreem heet worden. Op de verpakking zie je vaak een “IPX5”-classificatie. Dat betekent alleen maar dat het apparaat bestand is tegen waterstraalen vanuit alle richtingen. Maar hier zit het probleem: een afsluiting die op de dag dat het apparaat de fabriek verlaat nog perfect werkt, kan na zes maanden totaal nutteloos zijn. Omdat materialen zich bewegen. Wanneer de infraroodlamp wordt geactiveerd, is de hitte onmiddellijk merkbaar. Alles binnenin het apparaat zwelt op. Daarna koelt het weer af en krimpt het. Als dit honderden keren gebeurt in een vochtige ruimte, beginnen de rubberen doppen en lijmsoorten het op te geven. Zodra er een klein gaatje ontstaat, kan waterdamp naar binnen gaan. Het water vindt dan de elektrische contactpunten, waardoor er een kortsluiting optreedt of het apparaat niet meer werkt. Dat is natuurlijk niet wat je wilt wanneer je uit een koude douche stapt. Daarom vertrouwen we niet alleen op de specificaties. We onderwerpen alle apparaten aan een “vocht- en hitteproef”. Met andere woorden: we ‘martelen’ de apparaten door ze heen en weer te zetten tussen extreme hitte en hoge luchtvochtigheid. Op deze manier kunnen we simuleren hoe het apparaat zich gedraagt na jarenlang gebruik. We zijn niet op zoek naar een ‘gouden ster’ of een ‘goede beoordeling’. We proberen juist het apparaat kapot te maken. We controleren of er roest op de contactpunten zit en of de waterbestendige membranen vervormen. Als de afsluiting zelfs maar één millimeter verschuift onder invloed van de hitte, dan is de IPX5-classificatie niet meer van toepassing en faalt het apparaat. Het is echter een lastig evenwicht. Als we het apparaat te stevig afsluiten, kunnen de elektronische onderdelen niet goed functioneren en worden ze te heet. Het is dus een constante strijd om het apparaat droog en koel te houden. We lossen dit op door de koelmiddelen aan te passen en materialen te gebruiken die hun vorm niet verliezen, zelfs bij temperaturen van 80°C. Het doel is eenvoudig: een verwarmder die waterbestendig blijft en niet zelf kapotgaat. We willen liever dat we het punt waarop het apparaat het begeeft in ons laboratorium ontdekken, in plaats van dat jij dat in je badkamer moet ontdekken.